season2

Hurts

posted on 08 Oct 2006 12:27 by bjforever in memories

Hurts

ผู้แต่ง พู่ไหม
เรท R
ลักษณะเรื่อง gapfiller ep 219
คำเตือน ตัวละครมีลักษณะ ooc , ไบรอันในหนังไม่เคยทำร้ายจัสติน

..................................................

จัสตินฝืนยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากเย็น แม้ทางกายจะไม่เป็นอะไร แต่หัวใจเหมือนโดนฆ้อนกระหน่ำจนปวดไปหมด เขาเหลียวไปมองไบรอันที่เดินไปคว้าขวดเหล้าที่วางไว้ตรงบันไดและเดินผ่านเขาไปนั่งยังโซฟาโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง

จัสตินกัดริมฝีปากก่อนยันตัวลุกขึ้นยืน ก้มเก็บเสื้อที่ถูกชายหนุ่มถอดออกแล้วเดินลากขาช้าๆ ไปยังห้องน้ำ น้ำฝักบัวถูกเปิดจนเกือบสุด กระแสน้ำที่ไหลแรงกระหน่ำรดผิวเขา

'ไปอาบน้ำซะ นายตัวเหม็น'

คำถากถางปนด้วยน้ำเสียงดูถูกของไบรอันยังคงเฝ้าหลอกหลอนในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า จัสตินหยิบสบู่มาถูตามตัวทุกซอกทุกมุม เขาไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองน่าขยะแขยงขนาดนี้มาก่อน จัสตินปล่อยให้น้ำตาอุ่นไหลรวมกับน้ำฝักบัวที่ไหลลงมา เขาหมุนก๊อกเปิดน้ำร้อนและยืนแช่ปล่อยให้น้ำร้อนชะล้างคราบต่างๆ ในร่างกายให้ออกไป จนเริ่มรู้สึกแสบผิว จึงหมุนปิดแล้วเปลี่ยนเป็นน้ำเย็น ไม่นานจากน้ำร้อนจัดก็ค่อยอุ่นจนกลายเป็นน้ำเย็น จนถึงเย็นจัด

จัสตินยืนแช่น้ำเย็นอยู่นานจนเริ่มรู้สึกตัวเองสะท้านไปทั้งร่าง ก่อนจะสะดุ้งเฮือกใหญ่เมื่อได้ยินเสียงไบรอันดังมา

"นายทำบ้าอะไรอยู่ ?"

จัสตินสะดุ้งหันขวับไปมอง ไบรอันเปิดประตูกระจกแล้วมองมาด้วยสีหน้าตึงเครียด

ไบรอันบ่นสถบเบาๆ เมื่อเห็นร่างตรงหน้า ผิวเด็กหนุ่มขาวซีดและมีสีเขียวจางๆ รื้นขึ้นมาตามผิว ริมฝีปากซีดเผือดจนเกือบเป็นคล้ำยิ่งทำให้ผิวสีขาวดูซีดลงไปอีก สีสันเดียวที่เห็นอยู่คือขอบตาสีแดงซึ่งเห็นชัดว่าเด็กหนุ่มผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ เขาคว้าหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ ก้าวเข้าไป

ปิดก๊อกน้ำก่อนคลุมผ้าเช็ดตัวลงบนร่างเล็กแล้วช้อนอุ้มขึ้นมาอย่างง่ายดาย

"จะ จะ ทำ ทำ ทำอะไร" เสียงจัสตินไม่ได้ติดอ่างเพราะความตระหนก แต่เพราะหนาวจัดจนสั่น

"ทำอะไร ? ก็ช่วยไม่ให้ไอ้เด็กไร้หัวคิดบางคนต้องมาหนาวตายในห้องน้ำฉันอยู่นี่ไง" ไบรอันบอกอย่างหงุดหงิดขณะก้าวเดินไปยังห้องนอน เขา

เกือบจะโยนร่างในอ้อมแขนลง แต่ก็ชะงักก่อนเมื่อรู้สึกถึงอาการสั่นของเด็กหนุ่ม

ชายหนุ่มจึงคุกเข่าแล้วค่อยปล่อยร่างเล็กลงบนเตียง ทันทีที่ถูกปล่อยลงเตียง จัสตินก็กลิ้งตัวหนีทันที เด็กหนุ่มกุมผ้าเช็ดตัวแน่นแล้วตวาดใส่ชายหนุ่ม

"อย่ามาแตะตัวผมนะ ไม่ต้องมาแสร้งทำดีด้วยหรอก !!"

"เป็นบ้าอะไรของนาย !?" ไบรอันตอกกลับด้วยน้ำเสียงรำคาญกึ่งหงุดหงิด เขายังโกรธจัสตินเรื่องเมื่อครู่ไม่หาย ที่จัสตินกลับมาพร้อมกลิ่นตัวของผู้ชายอีกคน กลิ่นตัวเดียวกับที่เขาสัมผัสได้คราวก่อน เขาโกรธที่จัสตินโกหกเขา โกรธที่จัสตินไม่รักษากฎ แต่เขาก็สมควรโกรธ เพราะฝ่ายผิดคือจัสติน

"เป็นอะไรงั้นเรอะ ? เมื่อกี้คุณเองไม่ใช่เรอะไงที่ทำท่าขยะแขยงผมแบบนั้น คุณทำเหมือนผมเป็นอะไรล่ะ !? เข้ามาจูบผม กระตุ้นอารมณ์แล้ว

จากนั้นก็มาพูดหยันแล้วลุกจากไป คุณมันเลว !!" จัสตินตะคอกกลับด้วยน้ำเสียงทั้งหมดที่มีจนผิวหน้าและผิวที่คอแดงก่ำเพราะเลือดที่พลุ่งพล่านด้วยความโกรธสองตาเริ่มร้อนผ่าว

"เลวงั้นเรอะ" ไบรอันเลิกคิ้วและส่งเสียงหัวเราะหยัน ก่อนสาวเท้าขึ้นเตียงและเดินเข้าหาเด็กหนุ่ม "เออซี่ ไบรอัน คินนี่ย์คนนี้มันเลวอยู่แล้วเป็นตัวเลวร้ายที่สุดในพิทซ์เบิร์ก แต่ถึงงั้นก็ยังมีเด็กโง่คนหนึ่งมาเกาะติดเหมือนลูกหมาหลงทางและพร่ำบอกไอ้สารเลวคนนั้นว่ารักมากมายแค่ไหน"

ไบรอันเข้าใกล้จัสตินจนห่างเพียงแค่คืบ จัสตินเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม เขาได้กลิ่นเหล้ามาตามกลิ่นลมหายใจ ตามตัวชายหนุ่มมีกลิ่นเหงื่อ บุหรี่ จัสตินไม่ขยับไปไหน เขาเพียงยืนนิ่งอยู่กับที่แต่ไม่ตอบคำใดๆ

ไบรอันเลิกผ้าเช็ดตัวออกจากตัวจัสติน ปล่อยให้มันทิ้งลงกรอมเท้าก่อนสอดมือเข้ารัดเอวเล็กแล้วกระชับเข้าหาตัว จัสตินอ้าปากแต่ไม่ส่งเสียงใดออกมา ดวงตาสีฟ้ายังคงจ้องมองดวงตาสีฮาเซลนิ่งราวกับจะท้าทาย สองมือเลื่อนขึ้นวางที่ต้นแขนกำยำ ไบรอันเกลี่ยหัวแม่มือที่โหนกแก้มอย่างผิวเผิน

ชายหนุ่มเองก็มองค้นเข้าไปในแก้วตาสีฟ้าสดอย่างค้นหา ร่างกายเด็กหนุ่มไม่มีการต่อต้านแข็งขืนต่อเขา แต่เขาก็สัมผัสได้ว่าจัสตินสะท้านเล็กน้อยเมื่อเขาเลื่อนมืออีกข้างลงลูบไปตามแผ่นหลังที่เนียนลื่นมือและเย็นจากการอาบน้ำ

"ฉันไม่สนว่านายจะไปมีเซ็กซ์กับใคร ไม่สนว่านายจะเป็นฝ่ายรุก หรืออ้าขารับใครเข้ามา มันเป็นสิทธิ์ของนาย ตราบใดที่นั่นเป็นแค่ทริคไม่ซ้ำหน้า" ไบรอันพูดเสียงแหบเล็กน้อยอย่างไม่ตั้งใจขณะเลื่อนมือลงเกาะกุมก้นอวบอิ่ม "แต่นายโกหกฉัน นายนอนกับคนๆ เดียวกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า คนที่ไม่ใช่ฉัน" เสียงเขากระชากขึ้นเมื่อสองมือบีบแก้มก้นหนักขึ้นจนจัสตินอุทานออกมาเบาๆ

"ไบรอัน ปล่อย" จัสตินเริ่มขืนตัวออก แต่ไบรอันกลับเลื่อนแขนมากอดตัวเขาแน่น จัสตินป่ายสองมือยันอก ไหล่ แต่ก็ไม่ได้ผล เขาไม่มีทางสู้แรงชายหนุ่มได้ และเด็กหนุ่มก็สะดุ้งร้องออกมาเมื่อนิ้วมืออุ่นของไบรอันสอดเข้ามาโดยไม่ได้เตรียมการ

"ตรงนี้ใช่มั้ยที่นายเปิดให้มันเข้ามา ?" ไบรอันพูดเสียงกระซิบพร่าต่ำที่ฟังดูอันตราย

"เจ็บ" จัสตินสูดปาก สองมือกดจิกที่หัวไหล่ชายหนุ่ม และสะท้านตัวขึ้นพร้อมร้องเมื่อไบรอันกดนิ้วลึกเข้ามาอีก "เจ็บ !"

"ตอนไอ้หมอนั่นเข้ามา มันบอกว่าไง ? ตะวันน้อย ? มันบอกว่าของนาย คับ ฟิต จนเหมือนสาวพรหมจรรย์ใช่มั้ย ?" ไบรอันยังคงกดปลายนิ้วลึกเข้าไปและขยับเสียดสีผนังภายในโดยไม่สนอาการเกร็ง และกล้ามเนื้อที่เริ่มสั่นของร่างในอ้อมแขน เขาไม่สนกระทั่งความเจ็บที่ไหล่ซึ่งจัสตินกดนิ้วจิกลงไป

จัสตินขบริมฝีปากล่างแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาด้วยความเจ็บเมื่อไบรอันไม่แยแสเขาโดยการสอดนิ้วที่สองเข้ามา ตอนนี้จัสตินรู้สึกปากช่องทางตัวเองร้อนผ่าวราวถูกเหล็กไฟนาบ ทั้งเจ็บ ทั้งแสบ สองขาเริ่มสั่นระริก แต่เขาไม่ล้มเพราะแขนแข็งแรงนั่นประคองร่างเขาไว้ ไบรอันไม่เคยทำร้ายเขาทางกาย ไม่เคยทำให้เขาเจ็บมาก่อน

ไบรอันจูบซับหยาดน้ำตาแห่งความเจ็บของจัสตินที่ไหลออกมา เขารู้ว่าการสอดนิ้วโดยไม่มีการเตรียมพร้อม ไม่มีแม้แต่เจลหล่อลื่นนั้น ทำให้จัสตินเจ็บแค่ไหน แต่เขาไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะปราณี อารมณ์ต่างๆ มันปะทุและผสมปนเปนจนเขาสับสน มันมีทั้งความโกรธ ขยะแขยง ชิงชัง หึงหวง

ไบรอันใช้นิ้วทั้งสองกด คลึง นวด และทำนิ้วซิกแซกเป็นรูปกรรไกรอยู่ภายในช่องทางคับแคบที่ร้อนผ่าว จนมันเริ่มชุ่มขึ้นมาตามธรรมชาติ เสียงสะอื้นเบาๆ ในลำคอจัสตินทำให้เขาเกร็งแขนรัดร่างเล็กแน่นขึ้น ก่อนที่สุดเขาจะยอมประคองจัสตินและตัวเองลงนอน

ไบรอันถอนนิ้วออกแล้วเปลี่ยนเป็นใช้มือทั้งสองข้างตรึงมือจัสตินไว้กับเตียง เขามองใบหน้าเปื้อนน้ำตาและดวงตาที่ฉายความเจ็บปวดผสมโกรธนิ่ง

"คุณทำแบบนี้กับผมได้ยังไง" จัสตินเอ่ยเสียงเบาปนทั้งโกรธและเจ็บปวดภายใต้เสียงสะอื้น

"นั่นเป็นคำถามฉันต่างหาก"

จัสตินหลับตาลงก่อนลืมและมองตรงเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอมเขียว "คุณรักผมบ้างมั้ย"

ไบรอันมองสบนิ่งถ้าจัสตินอ่านออกเด็กหนุ่มก็คงเห็นแววเจ็บปวดแบบเดียวกันฉายในแววตาสีฮาเซลคู่นั้น ชายหนุ่มไม่ตอบคำ แต่ก้มหน้าใช้ปลายลิ้นเลียกลีบปากสีแดงสดและช้ำจากการขบกัดของเด็กหนุ่มเมื่อครู่ ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปซึ่งเด็กหนุ่มยอมเปิดรับแต่โดยดี ปลายลิ้นชายหนุ่มเพียง

แตะปลายลิ้นจัสตินผิวเผิน ก่อนจะถอนออกแล้วใช้ริมฝีปากประกบกลีบปากนุ่มแผ่วเบาอยู่หลายที ก่อนที่ความแผ่วเบาจะเปลี่ยนเป็นหนักหน่วง และบดขยี้

จัสตินส่งเสียงครางในลำคอเมื่อไบรอันเพิ่มความร้อนแรงในรสจูบและปลายลิ้นที่สอดเข้ามาก็กวาดไปทั่วช่องปากเขาก่อนจะเล่นกับปลายลิ้นเขา จูบของไบรอัน จูบที่เต็มไปด้วยประกายไฟ เสน่หา และตัณหา

ไบรอันขยับตัวเข้ามาอยู่กลางหว่างขาจัสติน ขยับให้เนื้อกางเกงยีนส์เสียดสีกับผิวเนื้ออ่อนที่เริ่มแข็งตัวของจัสติน

จัสตินขมวดคิ้วหลับตาและกำมือเมื่อสัมผัสถึงความเสียดสีที่แฝงความเจ็บ แต่ขณะเดียวกันความเจ็บก็สร้างความกระสันรัญจวนให้เขา จัสตินแยกขากว้างขึ้นเปิดรับร่างทั้งร่างของไบรอันให้ทาบทับบนตัวเขาเต็มที่ ยอมรับน้ำหนักของชายหนุ่มที่กดทับลงมา และขยับตัวขึ้นบดเบียดกับความร้อนผ่าวของไบรอันที่ส่งผ่านเนื้อผ้าหนาหยาบของกางเกงยีนส์

ในที่สุดไบรอันก็ค่อยถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนเลื่อนไปที่ผิวแก้ม ลงต่ำไปยังลำคอซึ่งจัสตินแหงนเปิดให้เชยชม ไบรอันเริ่มคลายสองมือที่กดตรึงข้อมือจัสตินออก แล้วเปลี่ยนเป็นลูบลงมายังลำตัวเล็ก พร้อมลากริมฝีปากไล้จูบลงมา ความโกรธพุ่งปรี้ดเมื่อเห็นรอยจ้ำที่หัวนมด้านซ้าย เขาไม่สนว่านั่นเป็นรอยช้ำที่เกิดจากเขาทำหรือ 'คนอื่น' ไบรอันก้มใช้ริมฝีปากเม้ม ใช้ปลายลิ้นดุนจนได้ยินเสียงครางจากอกเล็ก เขาจึงเปลี่ยนเป็นใช้ฟันขบกดและดึงจนจัสตินหวีดร้องและแอ่นตัวเหยียดขึ้นตามแรงขบดึง

เมื่อปล่อยออก หัวนมข้างนั้นก็แดงก่ำ ชื้น และมีรอยฟันปรากฎขึ้นโดยรอบ ไบรอันยิ้มพึงใจปนสะใจก่อนเปลี่ยนไปที่หัวนมอีกข้าง จัสตินใช้มือที่เป็นอิสระขยุ้มไปที่หัวไบรอัน จับเส้นผมอ่อนนุ่มแน่นแต่ไม่ได้ผลักไส ก่อนจะร้องครางอีกครั้งเมื่อไบรอันทำแบบเดียวกันกับหัวนมอีกข้าง

ไบรอันเลื่อนไปจูบที่ซอกคอโดยใช้นิ้วหัวแม่โป้งกับนิ้วชี้สองข้างบีบเค้นและดึงหัวนมทั้งสองข้างที่แข็งเป็นไตของจัสติน ก่อนบิดอย่างแรงพร้อมกัน พาให้จัสตินบิดตัวแอ่นขึ้นและครางออกมา

"นายชอบมัน ใช่มั้ย ? บอกสิว่านายชอบ"

"ไบรอัน ไบรอัน"

"พูดว่านายชอบให้ฉันเล่นแบบนี้กับหัวนมเล็กๆ น่ารักของนาย"

จัสตินสะอื้นเล็กน้อยเมื่อไบรอันบิดหัวนมอีกครั้ง "ผม....ผมชอบ....อา"

"ไอ้หมอนั่นทำแบบนี้กับนายรึเปล่าจัสติน ?" ไบรอันถามเสียงแหบพร่า ทิ้งน้ำหนักตัวช่วงล่างเสียดสีกับผิวเนื้ออ่อนของจัสตินหนักขึ้นจนจัสตินสะท้าน และใช้ปลายเล็บจิกที่หัวนมทั้งสองข้าง

จัสตินผวาปล่อยมือทั้งสองข้างหัวไบรอันเปลี่ยนเป็นเกาะกุมผ้าปูเตียงและแอ่นตัวเข้าหามือชายหนุ่ม

"ตอบมา" น้ำเสียงคาดคั้นของชายหนุ่มดังแผ่วเบาที่ริมหู ริมฝีปากอุ่นกับปลายลิ้นโลมไล้ติ่งหู

"ไม่....ไม่เหมือนคุณ" จัสตินตอบด้วยเสียงปนสะอื้น

ไบรอันดูเหมือนจะพอใจกับคำตอบ เขาลูบมือผ่านหัวนมเบาๆ ไปยังลำตัว ก่อนลงไปลูบไล้ต้นขาทั้งสองและจับมันแยกออกกว้างขึ้น พร้อมกับที่ขยับตัวยันขึ้น

ไบรอันลุกขึ้นนั่ง สองมือตรึงขาอ่อนสองข้างของจัสตินให้แยกออก ขณะที่สายตามองจุดอารมณ์ของเด็กหนุ่มที่ทั้งแข็งขืน ชุ่ม และปากทางเข้าที่แดงก่ำ

"นายชุ่มมากนะจัสติน" ไบรอันปล่อยขาข้างหนึ่งของจัสตินลงเพื่อไปจับความร้อนผ่าวชุ่มชื้นนั่น จัสตินหอบครางหนักขึ้นเมื่อไบรอันเกลี่ยนิ้วมือไปตามความยาวของมันก่อนลงไปประคองลูกบอล "ตอนไอ้หมอนั่นมันเล้าโลม นายก็ชุ่มและแข็งแบบนี้เหมือนกันใช่มั้ย ?"

"ไบรอัน...."

จัสตินหวีดร้องและสะท้านตัวเฮือกเมื่อไบรอันบีบลูกบอลอย่างแรง ยิ่งร้องยิ่งดิ้น อุ้งมือใหญ่และร้อนผ่าวก็ยิ่งบีบเค้นหนักขึ้น จนเริ่มเปลี่ยนจากสีแดงอ่อนเป็นแดงเข้มและเกือบม่วง แต่แทนที่ความเจ็บจะทำให้จัสตินอ่อนตัว เด็กหนุ่มกลับยิ่งแข็งขึ้น และส่วนหัวก็ปล่อยน้ำออกมาากกว่าเดิมจนมันไหลรินลงมาถึงมือไบรอัน

"เจ้านั่นคงไม่รู้ว่านายชอบบทรักที่เจ็บปวด มันกระตุ้นราคะในตัวนาย จัสติน"

จัสตินยกมือปิดหน้าที่แดงก่ำ เขาทั้งเจ็บทั้งอาย แม้ไม่อยากยอมรับแต่ร่างกายเขาปฏิเสธไม่ได้ แม้จะโกรธไบรอันที่ทำแบบนี้กับเขา แต่เขาก็ไม่อยากให้ชายหนุ่มห่างจากกาย ความขัดแย้งกันเองผสมกับอารมณ์ที่ปะทุขึ้นทุกขณะทำให้จัสตินระบายออกด้วยการร้องไห้

เมื่อเห็นน้ำตาไหลออกมาจากหางตา ไบรอันจึงยอมผ่อนกำมือที่บีบเค้นเปลี่ยนเป็นคลึงเบาๆ เขารู้ว่านี่เจ็บมากแค่ไหน แต่จัสตินก็มีอารมณ์ทุกครั้งที่เขาแกล้งตรงนี้ จากการเล่นที่ผ่านมา บางทีแค่ใช้ไม้ตีความอ่อนไหวนี้ จัสตินก็สามารถปลดปล่อยได้โดยไม่ต้องกระตุ้นตรงอื่นด้วยซ้ำ

ไบรอันพลิกตัวจัสตินคว่ำหน้าลง ยกก้นอวบอิ่มสูงขึ้น ใช้นิ้วลูบน้ำแรกที่หลังจากกายเด็กหนุ่มจนชุ่มก่อนกดปลายนิ้วเข้าไปยังปากช่องทางสีชมพูอมแดง รับรู้ถึงอาการดอดรัดที่ปลายนิ้วไบรอันจึงค่อยๆ กดเข้าไปทีละข้อนิ้ว เขายังคงไม่ใช้เจลหล่อลื่น รู้ว่าเพียงแค่น้ำแรกนั้นไม่ชุ่มชื้นพอ แต่รู้ว่าจัสตินสามารถรับมันได้

ไบรอันขยับปลายนิ้วไปมา ก่อนจะสอดนิ้วที่สองเข้าไป เขาใช้ปลายนิ้ว กด นวด และขยายช่องทางอีกครั้ง ฟังเสียงครางของจัสติน ก่อนจะสอดนิ้วที่สามเข้าไป คราวนี้จัสตินสะดุ้งเล็กน้อย และมีอาการบีบรัดมากขึ้น ไบรอันนวดแผ่นหลังเล็กที่ชุ่มเหงื่อหนักๆ เพื่อช่วยผ่อนคลาย จนจัสตินขยับขาอีกเล็กน้อยและช่องทางเปิดกว้างขึ้น

ตอนนี้ทั้งสามนิ้วของไบรอันกดนวดที่ตุ่มอารมณ์ในกายจัสติน จนจัสตินทนไม่ได้ร้องเอ่ยปากร้องขอให้เขาพอ แล้วช่วยปลดปล่อยเขา ไบรอันใช้มืออีกข้างลูบไปตามความแข็งของจัสติน หยาดน้ำแรกหยดหลั่งรินลงต้อนผืนผ้าปูเตียงจนชุ่มเป็นวง ไบรอันลูบไล้แผ่วเบาก่อนมาถึงโคนแล้วบีบแน่นก่อนรูดขึ้นลงอย่าหนักหน่วง

จัสตินผวายันตัวขึ้นและหวีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมการปลดปล่อยที่รุนแรง สองขาสั่นระริกจะประคองตัวเองในที่สุดก็ล้มพับไป

ไบรอันค่อยถอนนิ้วทั้งสามออก แล้วยันตัวขึ้นมองจัสตินที่นอนคว่ำหน้าตัวสั่นสะท้านด้วยสายตาเจ็บปวด เขายันตัวขึ้นนิ้วมือเกลี่ยเช็ดน้ำตาที่ไหลเปื้อนเต็มแก้ม จัสตินเบือนสายตาที่พร่าด้วยหยาดน้ำมองไบรอัน

ไบรอันก้มแนบจูบที่ขมับชื้นเหงื่อของจัสตินก่อนเปลี่ยนเป็นใช้หน้าผากแนบไรผมชื้น มือหนึ่งลูบหลังคอเบาๆ

"ไบรอัน คุณรักผมมั้ย ?" จัสตินถามเสียงแผ่วเบาปนเสียงสะอื้นไห้

ไบรอันหลับตาอยู่อึดใจก่อนผละลุกเดินเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่สนใจเสียงร้องไห้ที่หนักขึ้นของเด็กหนุ่ม เมื่อกลับออกมา จัสตินยังคงนอนขดตัวฝังหน้ากับหมอน สองไหล่และแผ่นหลังสั่นสะท้านตามแรงสะอื้น

ชายหนุ่มทรุดตัวลงจับขาจัสตินอ้าออกเล็กน้อย ก่อนวางผ้าขนหนูผืนเล็กที่ชุ่มน้ำอุ่นวางอังบนท่อนลำที่เริ่มอ่อนตัวของจัสติน จัสตินขยับหน้าจากหมอนเล็กน้อยเพื่อมอง ผ้านุ่มชุบน้ำร้อนจนกลายเป็นอุ่นทำให้ช่วยผ่อนคลายความเจ็บของส่วนอ่อนนุ่มลงได้ จัสตินมองไบรอันลุกหายไปในห้องน้ำอีกครั้งก่อนกลับมาพร้อมผ้าที่ไปชุบน้ำมาใหม่

ไบรอันยังคงจับให้จัสตินนอนคว่ำก่อนเช็ดทำความสะอาดบริเวณนั้นให้อย่างเบามือ จากนั้นจึงเปิดฝากระปุกยาทาแผลกระปุกเล็กแล้วป้ายยาที่ปากทางซึ่งแดงฉ่ำและมีรอยถลอกเล็กน้อย จัสตินสูดปากกับความแสบเมื่อตัวยาแตะโดนผิวเนื้ออ่อน

หลังทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยไบรอันก็หยิบผ้าห่มมาคลุมตัวจัสตินให้ จัสตินคว้าจับแขนชายหนุ่มก่อนที่จะลุกจากไปอีก

"บอกสิว่าคุณรักผม" เขาถามอีกครั้งด้วยแววตาเว้าวอน

ไบรอันเพียงมองนิ่งก่อนคลี่ยิ้มอย่างอ่อนระโหยที่มุมปากแล้วก้มจูบหน้าผากจัสตินแผ่วเบาก่อนใช้มืออีกข้างปลดมือจัสตินที่เกาะกุมแขนตนออกแล้วลุกไป

จัสตินนอนมองไบรอันดับไฟหัวเตียง เดินลงบันได หยิบขวดเหล้า แล้วไปนั่งที่โซฟา

ในความเงียบของลอฟท์ น้ำตาของจัสตินไหลออกมาอีกครั้งพร้อมเสียงสะอื้นแผ่วเบา

ควันบุหรี่ลอยอ้อยอิ่งจากโซฟาที่ไบรอันนั่ง

.................................................................

ปล. อ่านแล้วไม่ต้องมาสงสารหนูจัสหรอกนะ เพราะช่วงคาบเกี่ยวที่จัสตินจะเลิกกับไบรอันน่ะ มันเลิกเพราะฮอร์โมนวัยรุ่นจัสตินมันพุ่ง ทำให้อารมณ์แปรปรวนง่าย (วัยรุ่นน่ะ วัยรุ่น) และตาบอดเพราะความรักได้ง่ายมากด้วย ทำให้เพ้อไปกับความแปลกใหม่และคำหวานของอีธานได้ง่ายกว่าปกติ