season2

220 - Don't give your heart to anyone

posted on 21 May 2005 07:51 by bjforever in season2

"He loves me in the ways you can't."

อ่า...มาถึงตอนปิดท้ายของ season 2 ซักทีน้อ 20 ตอน ยาวเจงๆ( ตอนนี้ยาวมากมายมหาศาล ^ ^" แต่ไม่อยากตัดทอนเป็น 2 ช่วงเพราะจะทำให้อารมณ์ขาดตอน ) ภาค 2 เป็นภาคที่กึ่งรักกึ่งเกลียด ดูแล้วมีความสุขแค่ช่วงต้น แต่ตอนท้ายแสนจะขมขื่นส่วน season 3 ถือเป็น season ลูกรักเลยล่ะ อิอิ เป็นภาคที่ดูแล้วให้อารมณ์ประมาณ bitter sweet เหมือนกินช็อคโกแลตแท้ แม้จะขมแต่ก็หวาน ( แผล่บ )

เปิดฉากที่ร้านการ์ตูนของไมเคิล ไบรอันเอา RAGE ที่พิมพ์เป็นเล่มเตรียมวางขายมาให้ไมเคิลตามสัญญา นอกจากนี้เขายังเซอร์ไพร้ส์คนที่เขารักด้วยบัตรชมงานเปิดตัว RAGE ที่บาบิโลนโดยเขาเป็นคนจัดดำเนินการเองทั้งหมด ( โอ so sweet Brian )

จัสตินขอตัวไปเรียนก่อน ไบรอันหันไปถามว่า "คืนนี้เจอกันมั้ย" จัสตินบอก "แน่นอน"ไบรอันเหลียวหลังมองจนจัสตินออกจากร้านไป

ไมเคิลมองเพื่อนก่อนจูบเพื่อหวังปลอบไบรอันพร้อมพูดว่า "I love you" ไบรอันกอดตอบไมเคิลบอกว่า "Me too. Always have always will."

"ชั้นเรียนของจัสติน" คือที่ห้องบนเตียงของอีธาน ( โอเค จะพยายามทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นละกัน ) อีธานหนุนหน้าอกจัสตินพล่ามว่าสุดสัปดาห์นี้พวกเขาน่าจะไปปิคนิคย่านชานเมือง นั่งกินมื้อเที่ยงใต้ต้นไม้แสงแดดและท่ามกลางเสียงนกร้อง( How romantic !! แต่ขอโทษเหอะ พ่อเคราจิ๋ม อยากรู้นักว่านายเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าเดินทาง ? นายมีรถรึไง ?! เล่นไวโอลินข้างถนนวันๆ แค่ค่าอยู่ค่ากินก็น่าจะหมดแล้วมั้ง อย่าฉุดจัสตินฉันไปลำบากเชียวนะยะ !! ) จัสตินบอกว่าไม่ได้ เพราะไบรอันจัดปาร์ตี้ RAGE ไว้ให้เขาโดยเฉพาะ อีธานจึงคอมเม้นต์ว่า "ไบรอันน่าจะรักนายมาก" จัสตินยอมรับ แต่บอกว่า "เขารักฉันในรูปแบบของเขา"

อีธานหัวเราะก่อนตอบไปอีกว่า "ใช่ ในรูปแบบของเขา แต่ไม่ใช่ของนาย" น่าสนใจที่พอพูดจบ จัสตินก็เงียบไป สายตาเขาเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ..... แล้วจัสตินก็ลุกขึ้นแต่งตัวบอกเขามีเรียน ก่อนไปอีธานให้ซีดีจัสตินแผ่นหนึ่ง เป็นซีดีเพลงชุดใหม่ของเขา และใช้ภาพวาดที่จัสตินวาดให้ทำเป็นหน้าปก แถมหลังปกยังเขียนว่า

"For Justin"

( จากตรงนี้ .... ทำให้เริ่มคิดได้ว่าทำไมจัสตินถึงได้หลงไปกับอีธาน นั่นเพราะจัสตินเพิ่งอายุ 19 เขายังเป็นวัยรุ่น อีธานเองก็เหมือนกัน พวกเขาต่างเป็นวัยรุ่นมีรูปแบบความรักที่ด็กวัยรุ่นทั่วไปใฝ่ฝัน ทั้งความโรแมนติก ความเอาใจใส่ และฐานะที่เท่าเทียมกัน*สังเกตความสูงของอีธานและจัสติน* จริงอยู่ว่าไบรอันทำทุกอย่างเพื่อจัสติน เขาจ่ายค่าเรียนให้ ซื้อคอมพิวเตอร์ให้ ให้ที่อยู่ แต่ .... สิ่งที่ไบรอันทำให้ มันไม่ต่างอะไรกับพ่อแม่ให้ลูก ความรักที่ไบรอันให้จัสติน บางครั้งดูเหมือนผู้ปกครอง และ จริงอยู่ว่าไบรอันเคยให้ "ความโรแมนติก" กับจัสติน ในคืนวันพรอม แต่โชคร้ายวันนั้นจัสตินโดนทำร้าย ทำให้ความทรงจำลางเลือน จนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขากับไบรอันเคยมีช่วงเวลา "โรแมนติก" ด้วยกัน )

วันต่อมา บนถนน Liberty อีธานกำลังเล่นไวโอลินหาเงิน กล้องจับไปที่มือคนๆ หนึ่งโยนแบงค์ 100 เหรียญใส่ในกล่องไวโอลิน อีธานรีบหยิบเงินเพื่อคิดเอาคืนบอกว่า "คุณทำเงินร้อยเหรียญตก" เมื่อคนนั้นหันมา กลับเป็น ไบรอัน

พอเห็นหน้าตาไบรอันชัดเจน ท่าทีอีธานเปลี่ยนไปนิดหน่อย สายตาตอนเขามองไบรอันเหมือนกับ .... "คุณอยากนอนกับผมมั้ย ?" เมื่อไบรอันเสนองานที่มีรายได้อาทิตย์ละพันเหรียญให้ อีธานรีบถามว่างานอะไร ไบรอันจึงชวนให้ไปนั่งคุยในร้าน Diner ตอนนี้ไบรอันทำได้ดีมาก เขาสุภาพและเป็นกันเองกับผู้ชายที่จัสตินไปมีสัมพันธ์ด้วยจนถึงขั้นหลอกลวงเขา

บนถนนอีกฟากหนึ่ง สองสาวลินซ์และเมลเดินคุยกับเท็ดเรื่องที่เท็ดทำท่าเหมือนเด็กสาวไฮสคูลแอบหลงรักหนุ่ม เท็ดบอกความรู้สึกที่ตัวเองมีให้กับเอมเม็ตว่า

"I don't know how to explain it. One minute I'm looking at him, and he's the sameold Emmett I see everyday. The next minute, I'm looking at him, he's the most beautiful thing I've ever seen."

ขณะเดียวกันที่มหา'ลัย เบนกับไมเคิลกำลังติดภาพงาน RAGE และเบนบอกไมเคิลว่าเขาได้รับการเชิญให้ไปพักอาศัยอยู่ในวัดในทิเบตระยะหนึ่งเพื่อศึกษาเรื่องศาสนาและศิลปะวัฒนธรรม ไมเคิลเหมือนจะค้านแต่ก็พูดอะไรไม่ออก ( อ่า พ่อยอดชายนายเบน ฉันรู้ว่านายนับถือ"ZEN" แต่ ไม่จำเป็นถึงขั้นต้อง "บวช"หรอกนะ !! )

ที่ร้าน Diner อีกครั้ง ไบรอันเสนองานให้อีธานโดยบอกว่าอีธานจะทำเงินได้ดีถ้ามาเป็น Client ของเขา เขาจะทำการโปรโมตอีธานรวมถึงการออกอัลบั้มให้"You're the strolling violinist. You're playing something ridiculously romantic like Paganini's "Cantible in D Major, Opus 17."

( มาย้อนความหลังกันหน่อยนั่นเป็นเพลงที่มาจากแผ่นที่อีธานให้เป็นของขวัญวันเกิดจัสติน...เพลงที่จัสตินเปิดและนั่งบนเก้าอี้พร้อมกับเหวี่ยงตัวไปมาเหมือนเต้นรำอยู่คนเดียวในห้อง episode 216)

อีธานบอกว่า "ล้อเล่นรึเปล่า นั่นเป็นเพลงที่ผมเล่นอัดลงซีดีผมเองเลยนะ" ไบรอันเลิกคิ้วบอกว่า "จริงเรอะ ?" จังหวะนั้น จัสตินเดินเข้ามาในร้าน แน่นอนไบรอันเห็น เขาเหลือบมองจัสตินและยื่นนามบัตรให้อีธานพร้อมแนะนำตัว

"I'm Brian Kinney."

วินาทีนั้น อีธานเหมือนช็อคไปชั่วขณะ ก่อนจะแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงติดขัดว่า

"I'm Ethan Gold."

จัสตินเห็นไบรอันเขาเดินเข้ามาหา และอีกเช่นกัน พอเห็นอีธาน จัสตินก็ช็อคไปอีกคน

ไบรอันแนะนำ อีธานและจัสตินให้รู้จักกันด้วยน้ำเสียงนิ่มๆ พร้อมรอยยิ้ม ( เจ็บแสบมาก ไบรอัน ) อีธานเหมือนจะทนอยู่ไม่ได้ เขารีบขอตัวไปทันทีโดยมีจัสตินมองตามด้วยสายตาอึดอัด ก่อนจะออกจากร้าน ไบรอันพูดกับอีธานอีกว่า "By the way if you're interested, the job's yours."

คืนนั้นที่ loft จัสตินเรียนเสร็จกลับมาเห็นไบรอันนั่งทำงานอยู่ จัสตินมีท่าทางอึดอัดตอนเรียกชื่อไบรอัน ไบรอันมองงานของเขาชี้นิ้วให้จัสตินเงียบ ความเงียบอึดอัดปกคลุมอยู่ชั่วครู่ก่อนไบรอันจะเงยหน้ามองจัสติน ทำนองว่า "มีอะไรก็พูดมา"

คำแรกที่จัสตินเอ่ยคือ "I'm sorry" ไบรอันถามว่า "What for ?."

Justin : You know what for. I didn't mean for it to happen.( จริงน่ะ ? ตกลงที่ผ่านมานี่ นาย "ไม่ได้ตั้งใจ" จะให้เกิดเลยใช่มั้ย ? พ่อตะวันยิ้มแฉ่ง )

Brian :I know....you're the poor helpless victim of alovebashing. "ฉันรู้...นายก็เป็นแค่เหยื่ออ่อนแอของความรักจอมปลอม"( เฮ้ๆ พ่อคุณ .... ถึงฉันไม่ชอบกับสิ่งที่จัสตินทำ แต่นายก็ "ไม่สมควร" ใช้คำพูดแบบนั้นกับเขา)

Justin : I should have told you about it.

Brian : And taken all the fun out of it ? So how big his dick ? ( -*- )

จัสตินบอกความสัมพันธ์มันไม่ได้หมายถึง "เรื่องอย่างว่า" เพียงอย่างเดียว แล้วไบรอันก็กลับเข้าสู่โหมด "คลาสสิค" หรือ "เป็นไบรอันฉบับดั้งเดิม" เขาไปยืนประชิดจัสติน ล้วงมือเข้าไปในในกางเกงของจัสตินบอ